ကၽြန္ဘ၀
ကဗ်ာဆရာ-အ႐ိုး

လူျဖစ္ခဏမွာ ကၽြန္ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။
ကၽြန္ဘ၀မွာ
စား၀တ္ေနေရးရဲ့ တံခါးေခါက္သံေတြ
အသိပ္သည္းဆံုး အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္နဲ႔
တရံေရာအခါက
ေနာက္ဘိတ္ဆံုးက ထြက္ေျပးျခင္းေတြရွိခဲ့။

တခ်ဳိ႔က
ကၽြန္ဘ၀ကုိ အားက်ၿပီး ေရာက္လာခဲ့ၾကသလို
တခ်ဳိ႔က
စီးပြားက်ၿပီး ေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္။

ဘယ္လိုေရာက္လာ ေရာက္လာခဲ့
ကၽြန္ဘ၀မွာ
ေဖၚျမဴလာ ဒုကၡထဲ တကုိယ္ရည္ ေက်ကြဲမႈေတြရွိလိမ့္မယ္
ေလွာင္အိမ္လို ၿမိဳ႔ျပထံ တခါက
လြန္ကဲတဲ့ ဖိႏွိပ္ျခင္းေတြ ရွိလိမ့္မယ္
အေျခမဲ့
ေျခသလံုး အိမ္တိုင္ဘ၀ထဲ
ေတြေ၀မႈိင္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြ ရွိလိမ့္မယ္။

ကၽြန္ဘ၀ကုိ ကၽြန္ေတာ္ စေရာက္ခ်ိန္မွာ
ျပင္းျပင္းရွိတာနဲ႔ အျပင္ကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေတာက္ပေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ
လြမ္းဆြတ္ျခင္းကုိ မိတ္ဖြဲ႔ေနတဲ့သူေတြ
ဖိႏွိပ္မႈထဲ အသားက်ေတာ့မဲ့ လူေတြကို ျမင္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ အခန္းထဲ “လစ္ခနဲ႔” ျပန္လာလိုက္တယ္။
“ထူးအိမ္သင္” ရဲ့
အေမ့အိမ္သီခ်င္းဟာ
ကၽြန္ေတာ္ နားထဲကို တသသ စီးဆင္းလို႔…။